Revival van de nieuwsbrief

CC: BY-NC-SA 2.0 - on Flickr.com: Carol Van Hook

Ik voel een revival van de e-mail nieuwsbrief opkomen. En dat is raar, want ik heb er de afgelopen jaren hard aan gewerkt om zo veel mogelijk e-mail uít mijn mailbox te houden. Jeetje, wat is dat ouderwets zeg al die mail! Die stapel bijna automatische nieuwsbrieven waar je na jaren op geabonneerd blijkt te zijn, bijna allemaal stopgezet.

Als je namelijk gaat kijken en opletten… Lees ik ze wel? Staat er eigenlijk wel iets in waarin ik echt geïnteresseerd ben? Hoe lang blijven ze rondzweven in je mailbox omdat je het idee hebt dat je ze toch in ieder geval vluchtig gelezen moet hebben? Nee, nee, en veel te lang, dat zijn de antwoorden op die vragen.

Dus meldde ik mij af, unsubscribe, afmelden hier, uitschrijven daar (en kwam ik erachter dat er zelfs nu nog nieuwsbrieven zijn waar zo’n knop niet in zit, en waar geen contactmogelijkheid op een site te vinden is, FOAM was een hardnekkige bijvoorbeeld).

… het afgelopen jaar heb ik vakkundig mijn mailbox leeggehouden. Wat overbleef: wat nieuwsbrieven van bank en verzekering en nog een paar met praktische info, de nieuwsbrief van Theater aan het Spui hier in Den Haag en inmiddels heb ik mij zelfs aangemeld voor twee nieuwe nieuwsbrieven. Ik ontvang sinds kort het Met-k.com nieuwsbriefje van Karin Ramaker, en heb mij vorige week aangemeld voor de Mee op Avontuur van fotograaf Bruno van den Elshout.

Blijf ik wel op de hoogte? Ja, want veel nieuws en info heb ik verplaatst naar mijn RSS-reader. Een plek waar ik veel makkelijker informatie en nieuws kan filteren, lezen of bewaren.

Waarom deze dan wel?
En waarom wil ik dan wel dít handje e-mail nieuwsbrieven ontvangen? Omdat deze meer bevatten dan informatie, meer zijn dan content. Info vind ik in mijn RSS-reader, vind ik ook op Twitter, vind ik wel online als ik zoek. Deze nieuwsbrieven bevatten info die voorafgegaan wordt, omgeven, omwikkeld door een persoonlijk verhaal. Door waarde met een grote +

Bij de nieuwsbrief van Theater aan het Spui krijg ik het idee dat deze volledig geschreven is door directeur Cees Debets. Ik neem aan geholpen door input van zijn collega’s 🙂 maar ik voel dat alle voorstellingen die hij probeert aan te stippen, aan te bevelen… je probeert uit te leggen waar en hoe je geraakt zal en wil worden in zijn theater. Dat voel je.

De nieuwsbrief van Karin is persoonlijk. Bevat informatie die niet (of niet allemaal) te vinden is op haar site. Het is dus speciaal, alleen te lezen voor ontvangers van die nieuwsbrief. En ik zie lijntjes tussen veel (niet alles) van wat aan bod komt. Dwarsverbanden met waar ik zelf mee bezig ben. En op zaterdagochtend verstuurd, een prettig leesmoment.

De nieuwsbrief van Bruno belooft datzelfde. Tenminste, dat vermoed ik… Op een persoonlijke manier anderen betrekken bij het avontuur, bij plannen (samen) maken.

De e-mail nieuwsbrief. De nadruk komt te liggen op brief. Een brief, met een échte afzender, een persoon. Dat voelt bijna hándgeschreven!

foto: Carol Van Hook, found on Flickr.com CC: BY-NC-SA 2.0

Advertenties

Eén reactie

  1. trouwens wel een grappig experiment; handgeschreven nieuwsbrief. sinds kort zou ik dat kunnen doen via mijn tekentablet maar de vraag is of men het dan wel goed kan lezen. 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: