Zonder adem

Afbeelding

Zoektocht. Pelgrimstocht misschien. In ieder geval bezig met een tocht, een lange afstandswandeling. Dat doet zeer. Hoe duw ik mijzelf door die pijn, door de angst heen?

Meer dan eerder het idee dat ik dat moet doen.
‘Push yourself forward’, ‘No pain, no gain’.. van die kreten schieten door mijn hoofd.

Spierpijn. Ik kan er iets over zeggen. Misschien zelfs over klagen. Pijn lijden.
Maar echt erg vind ik het niet. Ik heb het zelf veroorzaakt door mijn inspanning, en ik weet welk doel het dient, gezond en sterk worden.

De pijn van angst. Die zit ergens in je lijf. Bij de een zullen dat hoofdpijn en hoofdbrekens zijn, voor de ander een knoop in je maag en buikpijn. Mijn pijn en angst zitten in mijn keel en borst. Mijn angst beneemt mij de adem, knijpt mijn keel dicht, doet mij stikken. Verlamt mij.

Traan in mijn oog, snot uit mijn neus.
En dat in het openbaar, kan mij niets schelen.

Advertenties

Eén reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: