Niet te beschrijven, en toch doe ik weer een poging

Leven met de beperkingen van tekst en fotografie. Het is te laat om nog buiten te gaan kijken.
Maar wie zijn of haar verbeelding kan laten spreken… want tot de verbeelding spreken deed de zonsondergang vandaag.

NB. onderstaande tekst is te lang, maar ach, wat is te lang.
De tekst schrijven duurde net zo lang als de schemertijd toeliet.

zonsondergang westhemel

//

West én oost

Westelijke en oostelijke horizon in beeld.
Wonend op een zolder heb ik de westelijke en oostelijke horizon in beeld.
Aan straatzijde voor richting het oosten,
achter over tuinen en daken richting zee, dus west.

Vanavond. Een verkleurende hemel.
Voor én achter, nacht en dag, oost en west.

En ik loop.
Van voor naar achter,
van achter weer naar voren.

//
Westelijk redelijk egaal, een enkele dwarrelwolk, een flard van iets.
Vanaf mijn horizon, dus op hoogte, boven dakpunten uit
zie ik licht oranje kleurende, warm opstijgende kleuren van de ondergaande zon.

Na ook oostelijk gekeken te hebben, kom ik terug
nu is het dieper oranje, warmer, zonniger
na nog een keer heen en weer, een nóg diepere, intense kleur.

zonsondergang rood

//
Oostelijk is grijs, maar niet egaal. Wolkig, wolken wittig,
aan de onderkant schijnbaar gevuld, mogelijk met regen,
maar dat heet alleen zo als die valt.

Grijs, dat kan zo somber en saai klinken.
De lucht vanavond is grijs, intens en broeiend grijs, warm grijs, loodgrijs.
Grijs met randen langs wolken en bij terugkeer iedere keer iets blauwer grijs.
De laaghangende wolkenkwabben aan de onderkant kleuren van roze naar oranje vanwege de lagergaande zon.
Tussen twee dakpunten met oranje pannen klimt een staart omhoog, ook oranje.
een aanzet tot een regenboog denk ik, oranjerood opklimmend, maar niet zo ver dat het een boog wordt.

zonsondergang grijs

//
Voor:
Ik keek links, richting het centrum.
Een skyline met hoge gebouwen, in de ramen reflecteert fel en prachtig die ondergaande zon .

Achter:
Ik keek rechts, tussen de daken door piept altijd net de toren van het Vredespaleis in beeld.
De goudkleurige wijzers van de torenklok blikkeren in het lage licht.

//
Ik schrijf dit, terwijl het gebeurt en ga achter nog wéér een keer naar het westen kijken.
Donkerder wolken worden blauw, duister donker, de hemel ertussen fel.

Knaloranje.

///

zonsondergang

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: