Fucking koorddansen

Ja gaat best goed de laatste tijd. Niet één, niet twee, maar minstens drie keer zei ik dat de afgelopen dagen. Weifelend… gaat het beter? Of gaat het nu éven okay…?

Sinds een week slik ik medicijnen. Schildklierhormonen omdat mijn schildklier te traag is geworden. Ik wilde dat niet, want ik ben niet graag ziek. Een hele stap, maar zoals iemand opmerkte ‘beter een patiënt mét medicijnen, dan een patiënt zonder medicijnen’. Ze heeft gelijk. Ik wás ook al een patiënt met elk half jaar een controle in het ziekenhuis.

Effect van de hormonen is wellicht nog niet merkbaar in vermoeidheid, stemming of toenemen van concentratie. Maar het besluit en de stap om ze te gaan slikken voelt toch al goed. Het heft in handen nemen.

Ja gaat best goed de laatste tijd. En dan dat fucking koorddansen. Lopen op de stoeprand. Ik zeg dat het goed gaat. Het is iets lichter om mij heen. Prompt kruipt daar vanavond die twijfel weer in mijn hoofd. Waarom? Hoe lang…? Gaat waar ik mee bezig ben mij wel iets brengen? Waar ben ik mee bezig?

Ik duw maar hard terug. Iets met blijven ademhalen en af en toe grommen. Of vloeken. Zien dat ik niet die gedachtes bén. Dat ik het morgen hopelijk weer helderder en positiever zie.

20131119-230546.jpg

Advertenties

  1. liesbaas

    Je bent goed bezig meissie!!

  2. liesbaas

    En een beetje koorddansen is toch écht ook dansen!! Ik zeg>moeilijker dan normaal dansen 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: