Eiland

Eiland

Lieve M.,

Ik snap het niet, maar ik verbaas mijzelf dat ik hier opvallend rustig onder blijf. Het is onbegrijpelijk, achteraf bekeken vroeg ik het mij bij het wakker worden al af….. maar nee….. En nu? Ik weet niet wat ik moet doen en toch maak ik mij niet druk. – Je vraagt je af waar ik het over heb. Laat ik een poging doen het te vertellen.

Zoals je weet vertrok ik vrijdag met de trein naar Harlingen en daarna met de veerboot naar Terschelling. Ik had zo weinig mogelijk bij me, ik ging tenslotte slechts een weekend weg, meer tijd had ik niet. Of liever; meer tijd gunde ik mij niet. Ik heb een tent bij me, een slaapzak, bord, notitieboekje en pen… praktische dingen voor 2 nachten weg en schrijfwaar om te zorgen dat mijn overstromende hoofd wat leger zou gaan voelen. Op Terschelling kocht ik wat eten en een fles wijn.

Het eten at ik gisteravond en vanochtend kroop ik uit mijn tent, struikelde bijna over de lege fles in het gras en er was niemand. Een leeg weiland naast de kleine boerderijcamping in de buurt van Midsland. Gisteravond stonden er nog een paar tenten, een caravan.. was iedereen vroeg vertrokken en had ik zó diep geslapen?

Ik zat in het zonnetje, ging douchen in het gebouwtje achter de schuur, at het broodje wat ik nog over had. Tijd voor een stevige wandeling door de duinen, naar het strand aan de noordkant van het eiland, waar ik niet zo vaak kwam.

Tijdens het wandelen voelde ik zoveel lucht en ruimte, allerlei gedachten kwamen op. Rondrazend in mijn hoofd. Ik focuste op alles om mij heen. De lucht in het bos was warm en rook naar dennennaalden, rottend groen, geuren die horen bij het bos. In de duinen rook het naar zuurstof, of kan je dat niet ruiken? Een frisse en zilte lucht. En hoewel het steeds warmer werd, maakte de wind het heerlijk. Blies langzaam mijn hoofd leeg.

Ergens bij paal 8 ging ik de duinen over, het strand op. Leegte links van mij, leegte rechts van mij. En voor mij de grote lege Noordzee. Om vele uren langs het strand samen te vatten; er was niets. Ik liep, bukte af en toe voor een schelp, liet elke opkomende gedachte in mijn hoofd weer los en wegwaaien over zee.

Met een bocht kwam ik bij West-Terschelling uit. Ik begon mij langzaam af te vragen waarom ik nog niet iemand tegen was gekomen in het bos bij het dorp…. Wat voor dag was het ook alweer, zaterdag toch? Maar ik weet ook uit ervaring dat ondanks de toestroom van toeristen deze zich op wonderbaarlijke manier over het eiland uitsmeren. Ondertussen had ik ook trek in koffie gekregen. Bij de Brandaris midden in het dorp aangekomen keek ik de Boomstraat en Torenstraat in. Normaal gezellig drukke winkelstraten, nu niemand.
Het gevoel dat mij vandaag al eerder bekroop, deed mij nu plotseling stil staan. Kippenvel op mijn armen. De rust en leegte van camping, in het bos en op het strand. Die leegte waar ik dit weekend naar op zoek was voelde aangenaam, maar ook vreemd. Geen mensen. — Ik staarde de lege straat in. Het leek wel een verhaal van Belcampo, een absurde vertelling – er gebeurt iets dat bizar is, maar het lijkt toch zó gewoon… dat het je doet afvragen of jijzelf niet gek geworden bent.

Ik was toch wakker, al uren? In mijn dromen kan ik dit soms beseffen, dat ik aan het dromen ben. Ik kan besluiten mijn droom te laten voortduren of wakker te worden. Kon dat nu ook? Het voelde eigenaardig, maar ik wilde er niet achter komen dat het een droom was.

De straten leeg, geen mens te bekennen. Ik sloeg af door een steeg, de terrassen van het Amsterdams Koffijhuis en ’t Zwaantje waren leeg. Bij de fietsverhuur ook niemand. Het meest vreemde was misschien dat de haven leeg was, geen zeiljacht, veerboot of platbodem te bekennen. Een onbekend beeld, een absurde droom. Op de kop van het havenhoofd besprongen allerlei praktische gedachten mij. Wat was er gebeurd? Was er een dreigende natuurramp? Moest ik weg? En hoe dan? Ik begreep er niets van en dat zorgde even voor een gevoel van onrust. Maar er was niemand buiten mij om gedachten of paniek te delen.

Ik voelde de wind. Ik rook de zee. Mijn verbrande schouders trokken. Dit was geen droom toch? Dit is zoals ik het wil, zonder blikken van anderen, geen vragen meer. En geen antwoorden. Ook geen paniek. Gewoon niets, eindelijk rust.

Jouw S.

Liefste M., ik zal de lege fles ophalen. Hier op de pier terugkomen en ‘m in zee werpen. Wie weet lees je op een dag waar ik ben gebleven. In rust.

////

Bovenstaande is opdracht #1 van Ik Blog De Zomer Door van met-k.com.

Advertenties

  1. Mooi, ik vind de sfeer die je oproept heel spannend en ook de ‘conclusie’ dat je liever niet wilt weten of het een droom is. Ik kwam een spelfoutje tegen: gebeurt in ‘Wat was er gebeurt?’ moet met een d! Juist omdat je verhaal zo goed was, rukte dat kleine foutje me er weer even uit en dat vond ik jammer 🙂

  2. Aan mensen uitleggen dat rust voor mij betekent geen mensen, niets, is voor mensen die drukte om zich heen willen niet te bevatten. Maar ik vind die leegte prettig. Ik zoek het graag op. Omdat leeg voor mij niets dan positief betekent. Voor een ander is het ondenkbaar. Niets. Rust. (Volgende opdracht sluit erop aan trouwens.)

    En de foto zegt meer dan heel veel woorden. 😉

    • sytskeroskam

      Realiseer mij ook dat ik zelf vaak die ander ben. Die druk(te) van buiten is vaak de druk die ik mijzelf opleg.

  3. Ik wou dat ik zo mooi dromen kon.

  4. droom of niet… volgens mij had je het niet realistischer kunnen beschrijven. Mooi gedaan!

  5. Griezelig hoor; iedereen en alles ineens helemaal weg. Hoewel, alles was er nog begrijp ik uit je verhaal alleen de iedereen was verdwenen. En die lege fles? Die had je niet zelf leeggedronken toch? Je had je eten gegeten en bij het wakker worden struikel je over die lege fles. Allemaal geheimzinnige zaken. Ik zie er zo een scenario voor een serie als ‘Haven’ in.

    • sytskeroskam

      Ha, ik ga door voor de cursus scenario schrijven 😉
      De lege fles… tja, toch zelf opgedronken? Zie ik het niet meer zo scherp?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: