Schuilen

Aan het eind van de dag moest ik schuilen. Letterlijk, figuurlijk, allebei. Nog even niet naar huis willen. Uitstel van vermoeid op de bank ploffen. Noodzakelijk opladen na een drukke dag. 

Begin van de avond slalomde ik door het centrum. Een OV-fiets terugbrengen naar de stalling. Dikke druppels, gerommel en geknetter van het onweer in de lucht. Op weg naar huis haal ik een koffie met warme melk bij Florencia. De bank langs de gevel is gevuld met Haagse variatie (mensen van alle soorten, rangen en standen). Slokkend aan de hete koffie schuil ik, voor de regen die nu losbarst. Nog meer donderslagen. Maar hier is het droog en veilig. 

Advertenties

  1. Vannacht had ik ook veel onweer. Een week ofzo terug stond ik midden in het onweer. Tjonge dan schrik je toch wel even. Al dat geweld wat losbarst. Hopelijk heb je even genoten van je koffie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: