Met zijn allen

Spreeuwen. Eén? Nee veel.
Honderd, duizend, nee meer dan tienduizend.
Voor iedere inwoner van de stad een spreeuw.

Eindeloos kan je hiernaar kijken. Net als de eeuwig veranderende beweging van een rivier, of golven aan de kust. Nee wolken zijn het! Wolken vogels die en masse stijgen en dalen, meegesleurd in een stroom, spreeuwen gedragen door wind en vleugelslag.

Tot ze in de bomen gaan zitten.

Dan begint het geouwehoer, het gekwetter. Wat deed je nou? Kon je niet uitkijken net, ik kwam van links! Wat heb jij gedaan vandaag? Blij dat ik ff zit. Nog lekkere bessen gevonden ergens? Wat een herrie hier. Nou zeg dat wel!

Urenlang.

..
.

 

 

#PHOT

Deze foto is gemaakt in het kader van de #PHOT Photo on Tuesday, een blogexperiment van Karin Ramaker. De PHOT is een vrije foto-opdracht: een zelfgemaakte foto, zonder thema, met of zonder begeleidende tekst, maar wel mét een titel.

  1. Heerlijk. Achter mijn yogastudio staan een paar heel hoge eucalyptusbomen. Daar strijken tegen zonsondergang ook heel veel spreeuwen neer. Ik hoef geen zacht yogamuziekje op te zetten. De spreeuwen zorgen voor het natuurgeluid.

  2. Vandaag in de auto zag ik ze ook gaan! En verwonderde me opnieuw, want het is inderdaad prachtig om ze zo door de lucht te zien gaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: