Ik hoop dat ik als eerste ga

Misschien lees je de titel van dit blog en weet je direct waar dit over gaat. De dood. Aanleiding is het overlijden van de grote liefde van schrijver Maarten Biesheuvel; zijn vrouw Eva overleed gisteren aan een hersenbloeding.

Mijn gedachten maken een hink-stap-sprong. Eva overlijdt, Maarten achterlatend zonder vaste grond onder de voeten, zonder zijn ‘terra firma’. Hoe zal hij zich staande houden? Kan dat wel als mensen zo in liefde verbonden zijn? Of is deze dood de aankondiging van het aanstaande overlijden van Maarten Biesheuvel.

Soms lees je een overlijdensbericht in de krant. Of je ziet op een grafsteen twee snel opvolgende data. Heel dicht na elkaar volgen echtgenoten.

Mijn hink-stap-gedachtensprong springt naar mijn eigen Pake en Beppe. Ik herinner mij dat, na zijn overlijden, Beppe mij vertelde dat Pake altijd hoopte als eerste te mogen gaan. Hij zou reddeloos zijn zonder haar – en of dat nu praktisch van aard was, kon Pake wel koken..? Ik voelde er ook een verbondenheid in, je niet meer compleet voelen als de ander er niet meer is. Mijn Beppe leefde nog 15 jaar na zijn overlijden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: